21 فوریه 2026- یک مطالعه جدید، بخش زیادی از مشکلات سلامتی در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 را با ورزش نکردن، مرتبط می داند.

محققان در مجله علوم ورزشی و سلامت گزارش دادند که تا 10 درصد از عوارض دیابت مانند سکته مغزی، نارسایی قلبی، بیماری قلبی و از دست دادن بینایی را می ‌توان به بی‌ تحرکی نسبت داد.

دکتر جین فتر، محقق ارشد و محقق پزشکی دانشگاه فدرال ریو گرانده دو سول در برزیل، گفت: "عوارض دیابت اغلب به عنوان عواقب اجتناب ‌ناپذیر این بیماری تلقی می ‌شوند. اما یافته ‌های ما با نشان دادن اینکه می ‌توان از طریق افزایش قابل دستیابی فعالیت بدنی در بین افراد مبتلا به دیابت، از بخش قابل توجهی از این عوارض جلوگیری کرد، این ایده را به چالش می ‌کشد."

برای این مطالعه، محققان داده‌ های مربوط به تقریباً 2.4 میلیون نفر را از 27 مطالعه بهداشتی قبلی که در سراسر جهان انجام شده بود، جمع‌ آوری کردند. محققان با استفاده از این داده‌ ها، سطح فعالیت بدنی را در بین افراد مبتلا به دیابت و همچنین هرگونه عوارض مرتبط با دیابت که در آنها ایجاد شده بود، ردیابی کردند. این تیم، عدم فعالیت بدنی را به عنوان عدم انجام حداقل ۱۵۰ دقیقه ورزش متوسط ​​تا شدید در هفته تعریف کرد.

به گزارش مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ‌های ایالات متحده (CDC)، نمونه‌ هایی از ورزش با شدت متوسط ​​شامل پیاده ‌روی سریع، دوچرخه ‌سواری آهسته، یوگای فعال، رقص گروهی هماهنگ یا کارهای عمومی تعمیر حیاط یا خانه است. ورزش شدید شامل دویدن، شنا از یک طرف استخر تا طرف دیگر، رقص هوازی، دوچرخه ‌سواری سریع، طناب زدن و کارهای سنگین حیاط مانند حفر کردن یا بیل زدن است.

نتایج نشان داد که عدم فعالیت بدنی در بین افراد مبتلا به دیابت موارد زیر را شامل می ‌شود:

·  ۱۰.۲ درصد از سکته ‌های مغزی

·  ۹.۷ درصد از رتینوپاتی دیابتی

·  ۷.۳ درصد از نارسایی قلبی

·  تا ۷ درصد از بیماری ‌های قلبی

محققان گفتند که زنان و افراد با تحصیلات کمتر به طور مداوم سطح بالاتری از عوارض دیابت مرتبط با کمبود ورزش داشتند.

دکتر فتر، گفت: «این مطالعه فعالیت بدنی را به عنوان یک جزء اصلی پیشگیری از عوارض دیابت تعریف می‌کند. ترویج فعالیت بدنی در میان افراد مبتلا به دیابت می ‌تواند بستری شدن در بیمارستان، ناتوانی و هزینه‌ های مراقبت ‌های بهداشتی را کاهش دهد، در حالی که کیفیت زندگی را بهبود می ‌بخشد».

با این حال، محققان هشدار دادند که با توجه به تفاوت در نحوه انجام فعالیت بدنی در نقاط مختلف جهان، یک رویکرد یکسان برای همه مؤثر نخواهد بود. به عنوان مثال، مردم در کشورهای ثروتمند تمایل دارند در اوقات فراغت خود ورزش کنند، در حالی که در کشورهای کم‌ درآمدتر، مردم فعالیت بدنی خود را به عنوان بخشی از کار خود انجام می ‌دهند.

دکتر فتر، گفت: «سیاست‌ها باید متناسب با واقعیت ‌های محلی تنظیم شوند و به صراحت نابرابری ‌های اجتماعی و جنسیتی را مورد توجه قرار دهند».

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2026-02-inactivity-linked-diabetes-complications.html